In de Biechtstoel: Tanja van Stiphout

GEMERT – Afgestudeerd als gezondheidswetenschapper, altijd beleidsfuncties in de (jeugd)zorg vervuld, zat in het bestuur van de Wereldwinkel en de Pandelaarschool, is pleegmoeder, was in 2011 initiatiefnemer van de Wensboom en is voorzitter van Stichting Sistermoed. Tanja van Stiphout is een betrokken, idealistische en bevlogen vrouw.

Geloof je?

Ik ben gelovig maar niet religieus. Ik voel me niet verbonden met de instituties en dogma’s van religies en ook niet met de superieure status die sommige religies toedichten aan de mens boven dieren en planten. Kijk maar naar de adembenemende schoonheid van onze planeet. Al het leven op aarde staat met elkaar in verbinding en werkt perfect samen. Dat wonder overstijgt alles wat scheikunde, of biologie kan verklaren. Dus ik blijf graag geloven in het grote mysterie en noem onze aarde goddelijk mooi.

Wat is je grootste deugd?

Ik probeer harmonie te creëren en mensen samen te brengen. Samen met mijn schoonzus Marecille en andere geweldige vrouwen heb ik Sistermoed opgezet. Een community van vrouwen waar alle culturen zich thuis voelen. In een wereld die polariseert staan de vrouwen van Sistermoed voor verbinding, op een daarvoor geen beter moment dan nu. Het kan een cultuurverandering op gang brengen en weerstand ombuigen naar iets positiefs. Het laat zien hoe krachtig diversiteit kan zijn.

Wat is je grootste zonde?

Dat ik als denker soms blijf steken in het voortdurend analyseren. Dat kan gaan over situaties uit het verleden maar ook over mijn ideeën en ambities voor de toekomst. Het hier en nu voldoende in het vizier houden blijft voor mij een uitdaging.

Wat koester je het meest?

Fijne plekken waar ik kan opladen, zoals samenzijn met familie en vrienden en dan zonder oordeel je gevoelens kunnen delen. In stilte dagdromen met een kopje thee of heerlijk uit mijn dak gaan op Prince. Het meest gelukkig word ik van puur en betekenisvol samenzijn, vooral met mijn lieve man Richard en mijn vier kinderen.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

De manier waarop we omgaan met elkaar en met de aarde. We nemen teveel, geven te weinig terug en zetten zo de toekomst op het spel. Toch is er hoop. Veel mensen nemen verantwoordelijkheid en werken aan duurzaamheid, diversiteit en innovatie. Zelf ben ik trots dat wij als gezin bijna alleen nog maar vegetarisch eten. Niet afwachten, maar samen bouwen aan een betere wereld.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Van de enthousiaste verwelkoming van onze drie honden, dat is elke ochtend een feestje. Ik geniet ook van geschiedenis, vooral oude beschavingen als de Egyptenaren, de Romeinen of de Maya’s. Fascinerend! Ik droom van een teletijdmachine…

Van wie kun je nog wat leren?

Ik zou wat vaker door de ogen van een kind naar de wereld willen kijken. Kinderen leren ons te dromen, te verwonderen, zonder angst nieuwe dingen uit te proberen en meer in het moment te leven. Dat zag ik in de jeugdzorg en ook bij de Wensboom. Ik werd toen blij van alle wensen en dromen van kinderen uit Gemert en Boekel rondom Sinterklaas en Kerst die op onze site werden achtergelaten. Ik vind het geweldig dat de Wensboom nog steeds bestaat en wil alle vrijwilligers een dikke pluim geven.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Ik had graag een blik geworpen in de gevangenis van Nelson Mandela. Hij kon na 27 jaar gevangenschap zijn vijanden vergeven! Dat is een van de moedigste dingen die je kunt doen. Hij vond kracht in de Ubuntu-filosofie, die draait om gemeenschapszin, respect en vergeving. Het besef dat dat we pas echt mens kunnen zijn door onze relaties met anderen. Ik word daar heel warm van.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Met mijn schoonvader Wim Biemans, die we tijdens de coronapandemie helaas hebben verloren. Zijn onvermoeibare focus op het positieve, zijn creatieve geest en de manier waarop hij mensen wist te enthousiasmeren blijf ik bewonderen.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Het is prima zo.