Sint Joris verdiende Loon naar werken

GEMERT - Jos van Loon is de Nieuwe Deken van het Sint Jorisgilde Gemert. Van beroep is hij tegelzetter en nu dan ook Gildebroeder bij de rooi schut. Hij woont in de Borretstraat in Gemert en is geboren in Handel, gehuwd met Chantal van den Eijnde, de dochter van Martien en Jolanda van den Eijnde. Jolanda keek van bovenaf toe, zag dat het goed was en schonk het Sint Jorisgilde een zonovergoten optrekdag.

De dag begon bij kapitein Joan van der Ligt met een gezamenlijk ontbijt, uitstekend verzorgd door Henriëtte. Zij ontvingen een welverdiende vendelgroet. Vervolgens haalden e gildebroeders hun materialen op bij Dientje om zich op te stellen voor een tocht naar de kerk. Anastasia, de beoogde opvolgster van beschermvrouwe Odillia, sloot hierbij aan. Tijdens de H.Mis liet het geluid het gilde in de steek maar een luider stemgebruik van de voorgangers bleek ook te voldoen. Vaandrig Hans van den Crommenacker legde de Eed van Trouw af aan het eind van de viering. Het koor zong ter afsluiting samen met de kerkgangers het Sint Jorislied. Op het kerkplein volgde de vendelgroet aan pastoor Jesudass en op het ridderplein aan de burgemeester. Deze kon zich goed vinden in het plaatsen van zijn foto op de voorpagina van het jaarverslag, samen met de toen fonkelnieuwe gemeenteaanwinst Grad Welten. Terug bij Dientje volgde vooraleerst de inhuldiging van Anastasia als waarnemend beschermvrouwe. Hiermee verzekerde het Sint Jorisgilde zich wederom van een bloedlijn met de familie Scheidius. 

Het stemkistje voor een nieuwe Deken sprak boekdelen, een overgrote meerderheid viel ten deel aan Jos van Loon. Een warm ontvangst aldaar en installatie volgden elkaar op. Onderweg terug naar Dientje kregen de gildebroeders nauwelijks gelegenheid om stappen te zetten. Voortdurend kwamen er traktaties door buurtbewoners, vrienden van het gilde, het zustergilde, partners van gildebroeders. Iedereen wilde de Nieuwe Deken zien, en feliciteren. Overal kwamen ze vandaan. “Het was ongelooflijk”, volgens de gildebroeders. “Misschien moeten we de volgende keer een sluiproute uitkiezen. Neen, dat gaan we zeker niet doen. Op zo’n dag zie je toch weer dat de gilden volop leven in onze gemeente. Hartstikke mooi.” 

Ook de jubilarissen toonden volop hun binding met het gilde. Gouden jubilaris Hans schonk een mooie opfleuring van de gildewagen. Wim van Oijen schreef een boek over de beschermheren en  -vrouwen bij het gilde en bood dit Anastasia aan. Rob schonk onderweg versnaperingen. Zo wist eenieder op zijn eigen wijze wijze een bijdrage te leveren om van deze zonnige dag een bijzondere dag te maken voor het Sint Jorisgilde.