In de Biechtstoel: Peter Kuipers

ELSENDORP – Geboren in Oss, opgegroeid in Uden, verhuisd naar Zeeland, vervolgens naar Gemert en nu wonend in Elsendorp, scheelde het maar een beetje of het was in het levenspad van Peter Kuipers bij die opsomming gebleven. Een zwaar scooterongeluk in datzelfde Elsendorp veranderde alles.

Geloof je?

Er bestaat zeker íets. Misschien is het meer een vorm van bijgeloof, ik ben nogal gevoelig voor het onverklaarbare, voorspellingen die uitkomen en zo. Maar ik ben van huis uit katholiek, ik kom ook uit een gezin van katholieke grootte, met vijf broers en drie zusters, en thuis moesten we zondag na de mis precies uitleggen wie die mis had gedaan en wat er allemaal was verteld, en pas dan kregen we zondagsgeld.

Wat is je grootste deugd?

Het is meer een passie: Nederlandstalige muziek. Dat heb ik van mijn vader meegekregen, die was naast vrachtwagenchauffeur ook dj, bij Eigen Herd in Uden. Pa draaide altijd Nederlandstalige muziek en trok volle zalen en volle dansvloeren. Ikzelf heb heel lang internetradio gedaan, radio Verona, daar draaide ik zondags en woensdags plaatjes en cd’s. Ik heb thuis nog steeds een eigen studio.

Wat is je grootste zonde?

Dat ik veel tijd besteed aan de hierboven genoemde hobby, maar vooral ook aan een andere, namelijk het ombouwen van een trike, zo’n driewielig voertuig. Die ben ik heel zorgvuldig aan het oppimpen. En als ie straks klaar is, toeren!

Wat koester je het meest?

Gezondheid! Die laat bij mij te wensen over. Sinds dat scooterongeluk, in januari 2017, weet ik wat het is als je van alles mankeert. Ik kwam destijds van m’n werk bij Unidek, stak in Elsendorp de rotonde over en werd wakker in het ziekenhuis. Ik was aangereden door een auto, met vier gebroken ribben, een hersenbloeding en – het allerergste – een hersenkneuzing als gevolg. Ik kon ook geen hoogte en diepte meer zien en ben in die tijd drie keer geopereerd.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Oneerlijkheid. Gelukkig word ik er niet al te vaak mee geconfronteerd, want ik kan daar héél slecht tegen. Dat komt waarschijnlijk voort uit een sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Dat zit er bij mij van jongs af aan in.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Van de verbeteringen die ik in het zoveel mogelijk terugwinnen van mijn gezondheid heb geboekt. Ik zie weer goed en na drie jaar therapie in Blixembosch in Eindhoven functioneert het meeste weer redelijk. Ook kan ik weer met een normaal gevoel de plek passeren waar het ongeluk gebeurde. Dat lukte een hele tijd niet, maar ja, in Elsendorp heb je op dat punt geen keuze. Daar heb ik eveneens therapie voor gedaan. Alleen mijn korte termijn geheugen, dat is weg. Ik rij tegenwoordig voor het koeriersbedrijf in mijn dorp, maar dat moet ik puur op navigatie doen, ook als ik al diverse malen op hetzelfde adres ben geweest.

Van wie kun je nog wat leren?

Van mijn broer Henny, die doet veel in elektro, maar feitelijk in alle soorten van techniek. Ik ben ook wel technisch, maar ik haal het niet bij hem. Ook bij Omroep Centraal tv heb ik het een en ander geleerd, vooral van Huub Schatorjé. Camerawerk, montage en tegenwoordig ook regie, bijvoorbeeld bij de uitzendingen van de gemeenteraadsvergaderingen.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Achter de deur van radiostudio Sterre.nl. Daar draaien ze ook alleen maar Nederlandstalige muziek, dat heb ik tijdens het rijden voor de baas – ooit tochten van zeven of acht uur enkele reis, altijd opstaan.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Met mijn vader! Ik had heel veel met hem op, met muziek als gemeenschappelijke interesse. Daarin deelden we alles.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Dat rijden als koerier, dat doe ik graag. De cruisecontrol en Sterre.nl aan, ja, dan ben ik heel comfortabel. Het is rustgevend, je ontmoet veel mensen, ik heb fijne collega’s. Ik ben blij dat ik weer kan werken, zeker op deze manier!