Chloë van Woerkom uit Bakel werkt vol vuur aan haar grote droom: Stralen op het WK stijldansen

BAKEL - Zodra ze in haar glimmende jurk de dansvloer opstapt laat Chloë van Woerkom alles achter zich. Voor de jonge Bakelse is er niks zo mooi als dansen. ‘Op de dansvloer kan ik stralen. Dat wil ik mijn hele leven blijven doen.’

Door Siel Peijs

Dansen, dat is wat Chloë van Woerkom het allerliefste doet. “Ballroom en Latin”, vertelt de veertienjarige Bakelse met sprankelende ogen, thuis aan de keukentafel. De kerstboom is opgetuigd. De lichtjes weerkaatsen op de lange rij bekers in de prijzenkast. Ze lacht. “Ik heb er inmiddels heel wat verzameld. Daar ben ik best trots op.” 

Drie identieke bekers springen in het oog. Half december werd Chloë drie keer gekroond als Junior Ranking Kampioen bij de Nederlandse Algemene Danssport Bond (NADB). Samen met haar danspartner Randy van Berlo sleepte ze titels in de wacht in de categorieën Latin, Standaard en 10 Dansen, een combinatie-klassement van Latin- en Ballroomdansen. “Dat is het voordeel als je allebei de stijlen doet”, zegt Chloë vrolijk. “Dan kun je een extra prijs winnen.” Een voorkeur heeft ze ook niet. “Het is allebei leuk om te doen. Bij Latin zijn de dansen vlotter. Bij Ballroom mag je van die lange jurken aan. Dat vind ik ook mooi.”

De Ranking-titels gaan naar het koppel met de gemiddeld beste prestaties van het afgelopen jaar. Met het winnen van die prijzen komt een grote droom van Chloë en Randy dichterbij: stralen op het wereldkampioenschap. “Daarvoor moet je eerste of tweede worden op het Nederlands kampioenschap”, vertelt ze. “We laten nu zien dat we het hele jaar een hoog niveau hebben gehaald. Ik denk dat we ook kans maken om op het NK van komend jaar hoog te eindigen.”

Chloë van Woerkom raakte al op haar achtste in de ban van de danssport. Een klasgenootje deed aan stijldansen. “En ik zocht een sport”, zegt ze. “Via hem ben ik begonnen. Ik vind het meteen keileuk om te doen.” 

Het bleek niet de makkelijkste keus, vervolgt ze met zachte stem: “Andere kinderen uit m’n klas begrepen dat niet zo goed. Die zaten op voetbal of een andere sport. Wat ik deed kenden ze niet. Dat vonden ze moeilijk, denk ik.” 

Het onbegrip mondde uit in pestgedrag. Kinderen uit haar klas wilden ook niet met haar afspreken. Daardoor zat Chloë veel alleen thuis. 

Gelukkig waren er haar danstrainingen. Want dansen compenseerde alles. “Op de dansvloer kon ik stralen. Daar had ik wél plezier”, zegt ze. Om daar bescheiden aan toe te voegen: “Ik had eigenlijk nog geluk. Voor jongens is het nog lastiger. Randy is veel erger gepest.”

Die pestperiode heeft ze inmiddels ver achter zich gelaten. Sinds de Bakelse in Gemert op de middelbare school zit voelt ze meer begrip. Ze heeft de topsport-status, wat betekent dat de school rekening houdt met haar trainingsuren en wedstrijden. En ze heeft vriendinnen waar ze wél mee afspreekt. Een kwestie van leeftijd, denkt ze: “Ze snappen nu beter wat ik doe.”

Ook haar eerste danspartner heeft ze achter zich gelaten. Na enkele wisselingen vormt ze alweer drie jaar een vast dansduo met de veertienjarige Randy van Berlo uit Helmond. “We hebben een hele goede klik. Op de dansvloer, maar ook daarbuiten. We gaan ook samen op vakantie met onze familie”, vertelt ze. Wat niet wil zeggen dat ze ook een liefdesrelatie hebben, zegt ze daar direct en fel achteraan: “Want dat denken mensen vaak. Dat je meteen een liefdeskoppel bent als je een danspaar bent. Dat kreeg ik op school ook veel te horen. Maar dat hoeft dus helemaal niet.”

Dat ze als vrienden een uitstekende klik hebben is ondertussen geen overbodige luxe. Chloë en Randy zien elkaar zowat elke dag. Om te trainen én voor de wedstrijden. Minimaal drie keer in de week brengen ze de vloer van hun Eindhovense dansschool in Zuid-Amerikaanse sferen. “Daar trainen we onze Latin-dansen”, zegt Chloë. “De samba, cha cha cha, rumba, paso doble en jive. We hebben een hele goede trainster, Vera Miaun uit Roemenië.” 

Daarnaast bezoeken Chloë en Randy vaak scholen in de Randstad of zelfs Antwerpen. “Voor de Ballroom-dansen”, gaat de Bakelse verder. “De Engelse wals, Weense wals, tango, foxtrot en quickstep. Het is lastiger om daar in de buurt trainers voor te vinden. Onze ballroomtrainer Joost Findhammer, ook een hele goede trainer, zit verder weg.”

Gelukkig hebben ze ook de kans om thuis te trainen, onder leiding van de oudere broer van Randy, die zelf op hoog niveau danst. “Hij helpt ons goed. Het is fijn dat we niet altijd naar Aalsmeer of Amsterdam hoeven”, zegt ze lachend.

Alle trainingsuren die Chloë en Randy in hun danspassie stoppen betalen zich uit. Het jonge koppel eindigt steevast hoog in de wedstrijden van de NADB of van de WDC, de World Dance Council. 

En ze worden regelmatig gevraagd om gastoptredens te geven. Zo zetten ze vorig jaar een wervelende show neer tijdens Bakel and Friends, het jubileumconcert van Musis Sacrum. “En we zijn al twee keer op televisie geweest”, vertelt Chloë met zichtbaar plezier. “We mochten bij Zapsport en bij Zin in Zappelin onze hobby laten zien. In 2023 en 2024.”

Dankzij die optredens krijgt ze ook bij haar oude klasgenootjes meer begrip. Daar droeg ook een optreden tijdens het eindgala op haar basisschool aan bij. “Toen zagen ze voor het eerst wat ik deed. Daarna ben ik eigenlijk niet meer gepest.”

Die gastoptredens zijn leuk, maar het liefst van alles laat Chloë haar sierlijke passen zien tijdens wedstrijden, in binnen- en buitenland. Zij en Randy behoren nog tot de junioren, maar ze staan vaak tussen de volwassen koppels op de vloer. Niet erg, zegt ze nuchter: “Daar worden we alleen maar beter van.”

Want het ambitieuze koppel wil vooruit, groeien in de sport waar ze zoveel plezier aan beleven. Ze hebben al enkele grote doelen aangestipt. Dansen op de wereldkampioenschappen staat hoog op de lijst. “En The Blackpool Tower Ballroom in Londen”, zegt Chloë van Woerkom met een zucht. “Dat is de beroemdste danszaal ter wereld. Als je daar mag dansen, dat is ook heel vet.”