Esther de Roo voltooit unieke ‘Adaptive Grand Slam’

ATHENE – Met het behalen van de wereldtitel op het World Championship Adaptive Masters Weightlifting in Athene heeft Esther de Roo een unieke sportprestatie voltooid. Binnen een tijdsbestek van slechts zes maanden stond de Brabantse adaptieve atleet op vijf grote internationale kampioenschappen op het podium. De opmerkelijke reeks, door haar aangeduid als haar eigen ‘Adaptive Grand Slam’, beslaat drie uiteenlopende sportdisciplines: HYROX, gewichtheffen en CrossFit.

Wat begon als een sportieve uitdaging, groeide uit tot een zeldzame demonstratie van veelzijdigheid, doorzettingsvermogen en atletisch vermogen op internationaal niveau. Waar veel topsporters zich toespitsen op één specifieke discipline, combineerde De Roo de afgelopen zes maanden duursport, functionele fitness en maximaal gewichtheffen op het allerhoogste niveau.

De sportieve reis van De Roo voerde haar langs vijf grote internationale toernooien in Europa en de Verenigde Staten. De reeks begon in Londen en kende afgelopen weekend haar finale in Athene: HYROX EMEA Adaptive (Londen): Goud (Europees Kampioen); HYROX Adaptive World Championships (Stockholm): Goud (Wereldkampioen); European Masters Adaptive Weightlifting Championships (Waregem): Goud (Europees kampioen); Adaptive CrossFit Games (San Jose, VS): Zilver; Adaptive Masters Weightlifting World Championships (Athene): Goud (Wereldkampioen).

Met vier gouden en één zilveren medaille overstijgt de opbrengst de sportieve verwachtingen, maar volgens De Roo zelf vertelt de medaillespiegel niet het volledige verhaal.

De basis voor deze prestatie werd dertien jaar geleden gelegd, toen De Roo voor het eerst kennismaakte met CrossFit. “Als iemand mij dertien jaar geleden had verteld dat ik hier vandaag zou staan, had ik het nooit geloofd,” zegt De Roo. “De titels en de trofeeën meenemen naar huis is fantastisch, maar de medailles waren nooit het eigenlijke doel. Het ging om de reis ernaartoe, de plekken die ik heb mogen zien en de mensen die ik heb ontmoet en mijn boodschap die ik heb kunnen verspreiden.”

Haar traject is uitzonderlijk binnen de adaptieve sport. De meeste atleten binnen het adaptieve circuit, sporters met een fysieke beperking, specialiseren zich in één onderdeel. De Roo bewees het afgelopen halfjaar dat topfitheid en aanpassingsvermogen grensoverschrijdend kunnen zijn door te pieken op zowel de slopende duurelementen van HYROX als de explosieve kracht van het gewichtheffen en de veelzijdigheid van de CrossFit Games.

Naast de sportieve prestaties gebruikt De Roo haar platform om aandacht te vragen voor het belang van sport en beweging voor mensen met een beperking. Haar boodschap is er daarbij niet een van elitarisme. “Het gaat er niet om dat iedereen een wereldkampioen zou moeten zijn of worden,” licht De Roo toe. “In zekere zin zijn we dat op onze eigen manier allemaal al. Elke dag dat je opstaat, leeft en beweegt, levert je een prestatie. Waar het mij om gaat, is dat we kijken naar wat er wél mogelijk is binnen je eigen grenzen, in plaats van te blijven staren naar wat niet meer kan.”

Achter de sportieve successen schuilt echter ook een scherpe politieke en maatschappelijke noodkreet. De disciplines waarin De Roo uitblinkt, HYROX, CrossFit en Gewichtheffen, vallen momenteel buiten het officiële Paralympische programma. Het gevolg is dat er geen enkele aanspraak gemaakt kan worden op topsportbeurzen, bondsvoorzieningen of ondersteunende overheidsfondsen. De Roo wijst op de gemiste kansen in het huidige overheidsbeleid. Terwijl de druk op het zorgstelsel en de zorgkosten in Nederland historisch hoog zijn, wordt sport nog te vaak gezien als een kostbare bijzaak in plaats van een cruciale investering in preventie en volksgezondheid.

“Het is een politieke en maatschappelijke misvatting dat (adaptieve) sport alleen maar geld kost,” stelt De Roo. “Als de overheid en sportkoepels meer aandacht, energie en geld zouden steken in de stimulering van (adaptieve) sport — van breedtesport tot topsport —, zou dat op de lange termijn miljoenen aan zorgkosten kunnen besparen. Bewegen zorgt voor fysieke zelfredzaamheid, vermindert de afhankelijkheid van zorgvoorzieningen en versterkt de mentale veerkracht van mensen met of zonder een beperking. Door sporters die zoals ik buiten de Paralympische structuur vallen financieel aan hun lot over te laten, laten we als samenleving een enorme kans liggen.”

Dat De Roo haar internationale toernooien volledig op eigen kracht én via externe steun moet zien te financieren, onderstreept volgens haar het gebrek aan een overkoepelende visie op de maatschappelijke waarde van alle adaptieve sporten. Mensen of organisaties die haar sportieve traject en maatschappelijke missie willen ondersteunen, kunnen terecht op www.edsther.com en op Instagram op @e.d.s.ther.

Met de slotceremonie in Athene kwam er een einde aan een intensief hoofdstuk. Na een halfjaar van continue voorbereiding, reizen, presteren onder hoogspanning en herstellen, keert De Roo terug naar haar dagelijkse training en herstel. “Het is een periode geweest die ik vooraf nooit zo had kunnen bedenken, maar waar ik met ontzettend veel dankbaarheid op terugkijk,” besluit ze. “Maar het stopt hier niet. Deze periode is zo inspirerend geweest dat er een zaadje is geplant. Ik wil in de toekomst vanuit een veel groter perspectief gaan kijken wat het voor anderen kan betekenen.. Hier gaan mensen in de toekomst zeker nog meer van horen.