Bewoners Bakelse Julianastraat zien het zwart voor de ogen: ‘Hoe krijg je het verzonnen?’

BAKEL - Huub van Haandel snapt er niks van. Bij de herinrichting van zijn straat, de Juilanastraat in Bakel, werden de stoeptegels eruit gelicht om plaats te maken voor zwarte grond. Hij vindt het drie keer niks.

Door Siel Peijs

“Het is onveilig. Het werkt niet. En het ziet er niet uit.” Huub van Haandel zegt het met een diepe zucht. De bewoner van de Bakelse Julianastraat wijst naar een strook zwarte grond, precies voor zijn voordeur. “Het slaat helemaal nergens op wat hier gedaan is”, stopt hij zijn mening niet onder stoelen of banken. “Ik snap er gaan snars van hoe je dit bedacht krijgt.”

Afgelopen voorjaar werd zijn straat in z’n geheel opengebroken voor de aanleg van een nieuw rioleringssysteem. De werkzaamheden, die de komende periode in de hele Oranjebuurt in Bakel plaatsvinden, vormen voor de gemeente een gegronde aanleiding om de hele buurt een opknapbeurt te geven. Daarbij worden de straten heringericht volgens een nieuw en actueel ontwerp. Het vergroenen van de woonomgeving is een logische invulling van die gedachte.

Dat vind ook Van Haandel, benadrukt hij. “Natuurlijk; groen is belangrijk. Zeker in de huidige tijd. Maar hier zijn ze daarin doorgeslagen. Als ik bij mijn buurman op bezoek wil, moet ik officieel eerst de weg oversteken, Dan moet ik een paar meter naar rechts lopen. En daarna kan ik weer de weg oversteken zodat ik bij zijn oprit kom. Dat verzin je toch niet?”

Navraag bij de gemeente Gemert-Bakel leert dat de oorzaak ligt bij enkele bomen die aan de wegkant staan van Van Haandel en zijn buren. “Vanwege het feit dat we deze monumentale bomen willen behouden, is een doorlopend voetpad op dit stuk helaas niet mogelijk”, laat een woordvoerder van de gemeente weten. “Deze oplossing is in de Julianastraat toegepast bij vier woningen”, voegt hij er voor de volledigheid aan toe.

Van Haandel vindt dat een raar verhaal: “In de Wilhelminastraat staan precies dezelfde bomen. Daar ls de stoep versmald tot drie tegels. Daar kan het dus wel. Waarom hier dan niet?”

Wat de situatie helemaal raar maakt, gaat hij verder, is dat er parkeerplaatsen zijn gerealiseerd tussen de weg en de groenstrook. “Als je aan de verkeerde kant uit je auto stapt sta je in de modder”, zegt hij. Dan, lachend: “Mijn buurman heeft er zelf maar tegels neergelegd. Die was het zat.” Van Haandel houdt bovendien zijn hart vast voor de aanplant. Die komt in een later stadium. “De gemeente had het over struiken. Dat hoop ik niet. Want dan kun je niet eens de deur van je auto openmaken.” 

Dat zal wel meevallen, denkt de woordvoerder van de gemeente: “We gaan uit van compacte en lage beplanting.“ Het vervelende is dat de situatie voorkomen had kunnen worden, vervolgt Van Haandel zijn verhaal: “Er is vorig jaar een informatieavond geweest. Daar heb ik al aangegeven dat ik dit ontwerp geen succes vindt. Maar blijkbaar is daar niks mee gedaan.”

“Er zijn inderdaad twee informatieavonden geweest voor bewoners van de Oranjebuurt”, reageert de gemeente daarop. “Daarin is het ontwerp besproken. Alle reacties van bewoners zijn in het plan verwerkt.” 

Wat niet wegneemt dat de huidige situatie niet ideaal is, beaamt de gemeentelijke woordvoerder.  “We kijken op korte termijn of, en zo ja, hoe, we dat kunnen oplossen”, belooft hij. “In die beoordeling nemen we ook de beplanting mee.”

“Dat zou mooi zijn”, besluit Huub van Haandel. “Maar ik moet het eerst zien voordat ik het geloof.”