Recensie: Het wordt nacht in Nottingham

Afgelopen zondag presenteerde SPiNNER in De Eendracht een gedurfde en fantasierijke bewerking van het Robin Hood-verhaal. Onder de titel Het wordt nacht in Nottingham brachten tien jonge spelers, in de leeftijd van 10 tot en met 17 jaar, een voorstelling die zich moeilijk in één hokje laat plaatsen… en juist daarin schuilt de kracht.

Vanaf het eerste moment wordt duidelijk dat dit geen traditionele vertelling is. Geïnspireerd door het spel Weerwolven van Wakkerdam ontvouwt zich een verhaal binnen een verhaal, waarin rollen verschuiven en verwachtingen voortdurend worden ondermijnd. Het denkbeeldige kampvuur vormt het middelpunt, al is er fysiek geen vlam te bekennen. In plaats daarvan wordt het publiek uitgedaagd om zelf mee te verbeelden, een keuze die de voorstelling spannend en actief maakt.

De cast weet dit spelconcept knap tot leven te brengen. Er wordt met zichtbaar plezier en overtuiging gespeeld. De spelers vullen elkaar goed aan en laten zien dat leeftijd geen belemmering hoeft te zijn voor sterk samenspel. Vooral de onderlinge dynamiek en het vertrouwen op het podium vallen op. De groep voelt hecht, en dat vertaalt zich naar energie die moeiteloos de zaal in stroomt. Om geen van deze talenten te vergeten worden ze toch allemaal even benoemd. Mevrouw De Wit, overtuigend gespeeld door Lieke, haalde een mysterieuze zwarte kist tevoorschijn met daarin een boek dat het begin vormde van een onvoorstelbaar avontuur. Bram maakte zijn debuut binnen de groep en vertolkte Robin Hood en gaf op knappe wijze een eigen draai aan de bekende personage. Hanna vertolkte een sterke en innemende Lady Marian, terwijl Juuli en Tim als duo mooi op elkaar ingespeeld waren en zichtbaar spelplezier uitstraalden. Belle zette een overtuigende Koning Ricard neer en Guusje en Senn brachten als wachters veel energie en enthousiasme op het podium. Opvallend is dat Senn en Nina blijkbaar later in het repetitieproces in zijn gestroomd, maar zich moeiteloos hebben aangesloten in de groep en in het spel. Anne, een van de spelers die al langer bij SPiNNER is te zien, liet opnieuw zien hoeveel groei zij doormaakt als speelster.

Regisseur Jeffry Seelen heeft de spelersgroep duidelijk uitgedaagd om buiten de gebaande paden te denken. Dat levert een frisse en eigenzinnige voorstelling op, waarin lef en spelplezier centraal staan. Soms gaat het hoge tempo van de dialogen ten koste van de verstaanbaarheid, maar dat doet weinig af aan de intensiteit en betrokkenheid die de spelers uitstralen.

Ook in de vormgeving is goed nagedacht over eenvoud en effect. Het multifunctionele decor en de zwart-witte kostuums zorgen voor rust en duidelijkheid, terwijl de live muziek en de sfeervolle belichting het geheel versterken en de verbeelding verder aanwakkeren. Met minimale middelen wordt een maximale sfeer neergezet.

Het wordt nacht in Nottingham is bovenal een ode aan de kracht van fantasie. Deze jonge spelersgroep laat zien dat theater niet draait om alles perfect voor te kauwen, maar om durf, samenwerking en het vermogen om een publiek mee te nemen in een wereld die nog niet vastligt. Een voorstelling die prikkelt, verrast en uitnodigt om zelf verder te denken.

Fritz Hörter